{"citation":"M1:4000","mesra1":"ای دریغا لقمه‌ای دو خورده شد","mesra2":"جوشش فکرت از آن افسرده شد","section_title":"بخش ۱۷۲ - گفتن امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه با قرین خود کی چون خدو انداختی در روی من نفس من جنبید و اخلاص عمل نماند مانع کشتن تو آن شد","section_slug":"d1-sh172","prev_citation":"M1:3999","next_citation":"M1:4001","commentary":[]}