{"citation":"M2:1892","mesra1":"تا شبانگه می‌کشید و می‌گشاد","mesra2":"تا ز صفرا قی شدن بر وی فتاد","section_title":"بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته‌ای را کی مار در دهانش رفته بود","section_slug":"d2-sh39","prev_citation":"M2:1891","next_citation":"M2:1893","commentary":[]}