{"citation":"M4:3410","mesra1":"هم‌چو آدم زلتش عاریه بود","mesra2":"لاجرم اندر زمان توبه نمود","section_title":"بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه","section_slug":"d4-sh130","prev_citation":"M4:3409","next_citation":"M4:3411","commentary":[]}