{"citation":"M4:3744","mesra1":"پس تو حیران باش بی‌لا و بلی","mesra2":"تا ز رحمت پیشت آید محملی","section_title":"بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می‌رفت نبشتن قلم دید  قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی  چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان  را کن کی آن هنر ازیشان می‌بینم  موری دگر کی از هر دو چشم روشن‌تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره","section_slug":"d4-sh138","prev_citation":"M4:3743","next_citation":"M4:3745","commentary":[]}