{"citation":"M5:692","mesra1":"تاب ابر و آب او خود زین مهست","mesra2":"هر که مه خواند ابر را بس گمرهست","section_title":"بخش ۳۴ - در صفت آن بی‌خودان کی از شر خود و هنر خود آمن شده‌اند کی فانی‌اند  در بقای حق هم‌چون ستارگان کی  فانی‌اند روز در آفتاب و  فانی را خوف آفت و خطر نباشد","section_slug":"d5-sh34","prev_citation":"M5:691","next_citation":"M5:693","commentary":[]}