{"citation":"M5:721","mesra1":"عقل او مشغول رخت و قفل و در","mesra2":"غافل از شحنه‌ست و از آه سحر","section_title":"بخش ۳۵ - در بیان آنک ما سوی الله هر چیزی آکل و ماکولست هم‌چون آن مرغی کی قصد صید ملخ می‌کرد و به صید ملخ مشغول می‌بود و غافل بود از باز گرسنه کی از پس قفای او قصد صید او داشت اکنون ای آدمی صیاد آکل از صیاد و آکل خود آمن مباش اگر چه نمی‌بینیش به نظر چشم به نظر دلیل و عبرتش می‌بین تا چشم نیز باز شدن","section_slug":"d5-sh35","prev_citation":"M5:720","next_citation":"M5:722","commentary":[]}