{"citation":"M6:3874","mesra1":"خشت را مگذار ای نیکوسرشت","mesra2":"لیک هم آمن مخسپ از دیو زشت","section_title":"بخش ۱۰۹ - حکایت آن دو برادر یکی کوسه و یکی امرد در عزب خانه‌ای خفتند شبی اتفاقا امرد خشت‌ها بر مقعد خود انبار کرد عاقبت دباب دب آورد و آن خشت‌ها را به حیله و نرمی از پس او برداشت کودک بیدار شد به جنگ کی این خشت‌ها کو کجا بردی و چرا بردی او گفت تو این خشت‌ها را چرا نهادی الی آخره","section_slug":"d6-sh109","prev_citation":"M6:3873","next_citation":"M6:3875","commentary":[]}