{"citation":"M6:4391","mesra1":"کلکم راع بداند از رمه","mesra2":"کی علف‌خوارست و کی در ملحمه","section_title":"بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی‌خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی‌دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره","section_slug":"d6-sh125","prev_citation":"M6:4390","next_citation":"M6:4392","commentary":[]}