{"citation":"M6:4407","mesra1":"بیست چندان ملک کو شد زان بری","mesra2":"بخشمش اینجا و ما خود بر سری","section_title":"بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی‌خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی‌دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره","section_slug":"d6-sh125","prev_citation":"M6:4406","next_citation":"M6:4408","commentary":[]}