{"citation":"M6:4435","mesra1":"لطف‌های شه غمش را در نوشت","mesra2":"شد که صید شه کند او صید گشت","section_title":"بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی‌خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی‌دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره","section_slug":"d6-sh125","prev_citation":"M6:4434","next_citation":"M6:4436","commentary":[]}