{"citation":"M6:4646","mesra1":"گلشنی کز گل دمد گردد تباه","mesra2":"گلشنی کز دل دمد وافر حتاه","section_title":"بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه‌زادگان و آمدن برادر میانین به جنازهٔ برادر کی آن کوچکین صاحب‌فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه","section_slug":"d6-sh133","prev_citation":"M6:4645","next_citation":"M6:4647","commentary":[]}