{"citation":"M6:4663","mesra1":"باز صید آرد به خود از کوهسار","mesra2":"لاجرم شاهش خوراند کبک و سار","section_title":"بخش ۱۳۳ - متوفی شدن بزرگین از شه‌زادگان و آمدن برادر میانین به جنازهٔ برادر کی آن کوچکین صاحب‌فراش بود از رنجوری و نواختن پادشاه میانین را تا او هم لنگ احسان شد ماند پیش پادشاه صد هزار از غنایم غیبی و غنی بدو رسید از دولت و نظر آن شاه مع تقریر بعضه","section_slug":"d6-sh133","prev_citation":"M6:4662","next_citation":"M6:4664","commentary":[]}