Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۲ - مغرور شدن مریدان محتاج به مدعیان مزور و ایشان را شیخ و محتشم و واصل پنداشتن و نقل را از نقد فرق نادانستن و بر بسته را از بر رسته
(d1-sh112, daftar 1, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:2271
    بهر این گفتند دانایان بفن
    میهمان محسنان باید شدن

  M1:2272
    تو مرید و میهمان آن کسی
    کو ستاند حاصلت را از خسی

  M1:2273
    نیست چیره چون ترا چیره کند
    نور ندهد مر ترا تیره کند

  M1:2274
    چون ورا نوری نبود اندر قران
    نور کی یابند از وی دیگران

  M1:2275
    همچو اعمش کو کند داروی چشم
    چه کشد در چشمها الا که یشم

  M1:2276
    حال ما اینست در فقر و عنا
    هیچ مهمانی مبا مغرور ما

  M1:2277
    قحط ده سال ار ندیدی در صور
    چشمها بگشا و اندر ما نگر

  M1:2278
    ظاهر ما چون درون مدعی
    در دلش ظلمت زبانش شعشعی

  M1:2279
    از خدا بویی نه او را نه اثر
    دعویش افزون ز شیث و بوالبشر

  M1:2280
    دیو ننموده ورا هم نقش خویش
    او همی‌گوید ز ابدالیم بیش

  M1:2281
    حرف درویشان بدزدیده بسی
    تا گمان آید که هست او خود کسی

  M1:2282
    خرده گیرد در سخن بر بایزید
    ننگ دارد از درون او یزید

  M1:2283
    بی‌نوا از نان و خوان آسمان
    پیش او ننداخت حق یک استخوان

  M1:2284
    او ندا کرده که خوان بنهاده‌ام
    نایب حقم خلیفه‌زاده‌ام

  M1:2285
    الصلا ساده‌دلان پیچ پیچ
    تا خورید از خوان جودم سیر هیچ

  M1:2286
    سالها بر وعدهٔ فردا کسان
    گرد آن در گشته فردا نارسان

  M1:2287
    دیر باید تا که سِر آدمی
    آشکارا گردد از بیش و کمی

  M1:2288
    زیر دیوار بدن گنجست یا
    خانهٔ مارست و مور و اژدها

  M1:2289
    چونک پیدا گشت کو چیزی نبود
    عمر طالب رفت آگاهی چه سود

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai