Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۱۷ - در بیان آنک جنبیدن هر کسی از آنجا کی ویست هر کس را از چنبرهٔ وجود خود بیند تابهٔ کبود آفتاب را کبود نماید و سرخ سرخ نماید چون تابه‌ها از رنگها بیرون آید سپید شود از همه تابه‌های دیگر او راست‌گوتر باشد و امام باشد (d1-sh117, daftar 1, 29 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M1:2372 دید احمد را ابوجهل و بگفت زشت نقشی کز بنی‌هاشم شکفت M1:2373 گفت احمد مر ورا که راستی راست گفتی گرچه کار افزاستی M1:2374 دید صدیقش بگفت ای آفتاب نی ز شرقی نی ز غربی خوش بتاب M1:2375 گفت احمد راست گفتی ای عزیز ای رهیده تو ز دنیای نه چیز M1:2376 حاضران گفتند ای صدر الوری راست‌گو گفتی دو ضدگو را چرا M1:2377 گفت من آیینه‌ام مصقول دست ترک و هندو در من آن بیند که هست M1:2378 ای زن ار طماع می‌بینی مرا زین تحری زنانه برتر آ M1:2379 آن طمع را ماند و رحمت بود کو طمع آنجا که آن نعمت بود M1:2380 امتحان کن فقر را روزی دو تو تا به فقر اندر غنا بینی دوتو M1:2381 صبر کن با فقر و بگذار این ملال زانک در فقرست عز ذوالجلال M1:2382 سرکه مفروش و هزاران جان ببین از قناعت غرق بحر انگبین M1:2383 صد هزاران جان تلخی‌کش نگر همچو گل آغشته اندر گلشکر M1:2384 ای دریغا مر ترا گنجا بدی تا ز جانم شرح دل پیدا شدی M1:2385 این سخن شیرست در پستان جان بی کشنده خوش نمی‌گردد روان M1:2386 مستمع چون تشنه و جوینده شد واعظ ار مرده بود گوینده شد M1:2387 مستمع چون تازه آمد بی‌ملال صدزبان گردد به گفتن گنگ و لال M1:2388 چونک نامحرم در آید از درم پرده در پنهان شوند اهل حرم M1:2389 ور در آید محرمی دور از گزند برگشایند آن ستیران روی‌بند M1:2390 هرچه را خوب و خوش و زیبا کنند از برای دیدهٔ بینا کنند M1:2391 کی بود آواز چنگ و زیر و بم از برای گوش بی‌حس اصم M1:2392 مشک را بیهوده حق خوش‌دم نکرد بهر حس کرد و پی اخشم نکرد M1:2393 حق زمین و آسمان بر ساخته‌ست در میان بس نار و نور افراخته‌ست M1:2394 این زمین را از برای خاکیان آسمان را مسکن افلاکیان M1:2395 مرد سفلی دشمن بالا بود مشتری هر مکان پیدا بود M1:2396 ای ستیره هیچ تو بر خاستی خویشتن را بهر کور آراستی M1:2397 گر جهان را پُر دُرِ مکنون کنم روزی تو چون نباشد چون کنم M1:2398 ترک جنگ و ره‌زنی ای زن بگو ور نمی‌گویی به ترک من بگو M1:2399 مر مرا چه جای جنگ نیک و بد کین دلم از صلحها هم می‌رمد M1:2400 گر خمش گردی و گر نه آن کنم که همین دم ترک خان و مان کنم ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai