Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۰ - تسلیم کردن مرد خود را به آنچ التماس زن بود از طلب معیشت و آن اعتراضِ زن را اشارات حق دانستن. به نزد عقلِ هر داننده ای هست، که با گردنده گرداننده ای هست
(d1-sh120, daftar 1, 9 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:2445
    مرد زان گفتن پیشمان شد چنان
    کز عوانی ساعت مردن عوان

  M1:2446
    گفت خصم جانِ جان چون آمدم
    بر سر جان من لگدها چون زدم

  M1:2447
    چون قضا آید فرو پوشد بصر
    تا نداند عقل ما پا را ز سر

  M1:2448
    چون قضا بگذشت خود را می‌خورد
    پرده بدریده گریبان می‌درد

  M1:2449
    مرد گفت ای زن پیشمان می‌شوم
    گر بدم کافر مسلمان می‌شوم

  M1:2450
    من گنه‌کار توم رحمی بکن
    بر مکن یکبارگیم از بیخ و بن

  M1:2451
    کافر پیر ار پشیمان می‌شود
    چونک عذر آرد مسلمان می‌شود

  M1:2452
    حضرت پر رحمتست و پر کرم
    عاشق او هم وجود و هم عدم

  M1:2453
    کفر و ایمان عاشق آن کبریا
    مس و نقره بندهٔ آن کیمیا

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai