Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۸ - تعیین کردن زن طریق طلب روزی کدخدای خود را و قبول کردن او
(d1-sh128, daftar 1, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:2691
    گفت زن یک آفتابی تافتست
    عالمی زو روشنایی یافتست

  M1:2692
    نایب رحمان خلیفهٔ کردگار
    شهر بغدادست از وی چون بهار

  M1:2693
    گر بپیوندی بدان شه شه شوی
    سوی هر ادبیر تا کی می‌روی

  M1:2694
    همنشینی با شهان چون کیمیاست
    چون نظرشان کیمیایی خود کجاست

  M1:2695
    چشم احمد بر ابوبکری زده
    او ز یک تصدیق صدیق آمده

  M1:2696
    گفت من شه را پذیرا چون شوم
    بی بهانه سوی او من چون روم

  M1:2697
    نسبتی باید مرا یا حیلتی
    هیچ پیشه راست شد بی‌آلتی

  M1:2698
    همچو مجنونی که بشنید از یکی
    که مرض آمد به لیلی اندکی

  M1:2699
    گفت آوه بی بهانه چون روم
    ور بمانم از عیادت چون شوم

  M1:2700
    لیتنی کنت طبیبا حاذقا
    کنت امشی نحو لیلی سابقا

  M1:2701
    قل تعالوا گفت حق ما را بدان
    تا بود شرم‌اشکنی ما را نشان

  M1:2702
    شب‌پران را گر نظر و آلت بدی
    روزشان جولان و خوش حالت بدی

  M1:2703
    گفت چون شاه کرم میدان رود
    عین هر بی‌آلتی آلت شود

  M1:2704
    زانک آلت دعوی است و هستی است
    کار در بی‌آلتی و پستی است

  M1:2705
    گفت کی بی‌آلتی سودا کنم
    تا نه من بی‌آلتی پیدا کنم

  M1:2706
    پس گواهی بایدم بر مفلسی
    تا مرا رحمی کند شاه غنی

  M1:2707
    تو گواهی غیر گفت و گو و رنگ
    وا نما تا رحم آرد شاه شنگ

  M1:2708
    کین گواهی که ز گفت و رنگ بد
    نزد آن قاضی القضاة آن جرح شد

  M1:2709
    صدق می‌خواهد گواه حال او
    تا بتابد نور او بی قال او

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai