Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را (d1-sh133, daftar 1, 28 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M1:2781 آن عرابی از بیابان بعید بر در دار الخلافه چون رسید M1:2782 پس نقیبان پیش او باز آمدند بس گلاب لطف بر جیبش زدند M1:2783 حاجت او فهمشان شد بی مقال کار ایشان بد عطا پیش از سئوال M1:2784 پس بدو گفتند یا وجه العرب از کجایی چونی از راه و تعب M1:2785 گفت وجهم گر مرا وجهی دهید بی وجوهم چون پس پشتم نهید M1:2786 ای که در روتان نشان مهتری فرتان خوشتر ز زر جعفری M1:2787 ای که یک دیدارتان دیدارها ای نثار دینتان دینارها M1:2788 ای همه ینظر بنور الله شده بهر بخشش از بر شه آمده M1:2789 تا زنید آن کیمیاهای نظر بر سر مسهای اشخاص بشر M1:2790 من غریبم از بیابان آمدم بر امید لطف سلطان آمدم M1:2791 بوی لطف او بیابانها گرفت ذره‌های ریگ هم جانها گرفت M1:2792 تا بدین جا بهر دینار آمدم چون رسیدم مست دیدار آمدم M1:2793 بهر نان شخصی سوی نانبا دوید داد جان چون حسن نانبا را بدید M1:2794 بهر فرجه شد یکی تا گلستان فرجهٔ او شد جمال باغبان M1:2795 همچو اعرابی که آب از چه کشید آب حیوان از رخ یوسف چشید M1:2796 رفت موسی کآتش آرد او بدست آتشی دید او که از آتش برست M1:2797 جست عیسی تا رهد از دشمنان بردش آن جستن به چارم آسمان M1:2798 دام آدم خوشهٔ گندم شده تا وجودش خوشهٔ مردم شده M1:2799 باز آید سوی دام از بهر خور ساعد شه یابد و اقبال و فر M1:2800 طفل شد مکتب پی کسب هنر بر امید مرغ با لطف پدر M1:2801 پس ز مکتب آن یکی صدری شده ماهگانه داده و بدری شده M1:2802 آمده عباس حرب از بهر کین بهر قمع احمد و استیز دین M1:2803 گشته دین را تا قیامت پشت و رو در خلافت او و فرزندان او M1:2804 من برین در طالب چیز آمدم صدر گشتم چون به دهلیز آمدم M1:2805 آب آوردم به تحفه بهر نان بوی نانم برد تا صدر جنان M1:2806 نان برون راند آدمی را از بهشت نان مرا اندر بهشتی در سرشت M1:2807 رَستم از آب و ز نان همچون ملک بی‌غرض گردم برین در چون فلک M1:2808 بی‌غرض نبود بگردش در جهان غیر جسم و غیر جان عاشقان ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai