Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۰ - وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق، تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیش‌قدم‌تر باشی
(d1-sh140, daftar 1, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:2967
    گفت پیغامبر علی را کای علی
    شیر حقی پهلوان پردلی

  M1:2968
    لیک بر شیری مکن هم اعتمید
    اندر آ در سایهٔ نخل امید

  M1:2969
    اندر آ در سایهٔ آن عاقلی
    کش نداند برد از ره ناقلی

  M1:2970
    ظل او اندر زمین چون کوه قاف
    روح او سیمرغ بس عالی‌طواف

  M1:2971
    گر بگویم تا قیامت نعت او
    هیچ آن را مقطع و غایت مجو

  M1:2972
    در بشر روپوش کردست آفتاب
    فهم کن والله اعلم بالصواب

  M1:2973
    یا علی از جملهٔ طاعات راه
    بر گزین تو سایهٔ خاص اله

  M1:2974
    هر کسی در طاعتی بگریختند
    خویشتن را مَخلصی انگیختند

  M1:2975
    تو برو در سایهٔ عاقل گریز
    تا رهی زان دشمن پنهان‌ستیز

  M1:2976
    از همه طاعات اینت بهترست
    سبق یابی بر هر آن سابق که هست

  M1:2977
    چون گرفتت پیر هین تسلیم شو
    همچو موسی زیر حکم خضر رو

  M1:2978
    صبر کن بر کار خضری بی نفاق
    تا نگوید خضر رو هذا فراق

  M1:2979
    گرچه کشتی بشکند تو دم مزن
    گرچه طفلی را کشد تو مو مکن

  M1:2980
    دست او را حق چو دست خویش خواند
    تا ید الله فوق ایدیهم براند

  M1:2981
    دست حق میراندش زنده‌ش کند
    زنده چه بود جان پاینده‌ش کند

  M1:2982
    هرکه تنها نادرا این ره برید
    هم به عون همت پیران رسید

  M1:2983
    دست پیر از غایبان کوتاه نیست
    دست او جز قبضه الله نیست

  M1:2984
    غایبان را چون چنین خلعت دهند
    حاضران از غایبان لا شک به‌اند

  M1:2985
    غایبان را چون نواله می‌دهند
    پیش مهمان تا چه نعمتها نهند

  M1:2986
    کو کسی کو پیش شه بندد کمر
    تا کسی کو هست بیرون سوی در

  M1:2987
    چون گزیدی پیر نازک‌دل مباش
    سست و ریزیده چو آب و گل مباش

  M1:2988
    ور بهر زخمی تو پر کینه شوی
    پس کجا بی‌صیقل آیینه شوی

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai