Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۵ - ادب کردن شیر گرگ را کی در قسمت بی‌ادبی کرده بود
(d1-sh145, daftar 1, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:3110
    گرگ را بر کند سر، آن سرفراز
    تا نماند دوسری و امتیاز

  M1:3111
    فانتقمنا منهم است ای گرگ پیر
    چون نبودی مرده در پیش امیر

  M1:3112
    بعد از آن رو شیر با روباه کرد
    گفت این را بخش کن از بهر خورد

  M1:3113
    سجده کرد و گفت کین گاو سمین
    چاشت‌خوردت باشد ای شاه گزین

  M1:3114
    وان بز از بهر میان روز را
    یخنیی باشد شه پیروز را

  M1:3115
    و آن دگر خرگوش بهر شام هم
    شب‌چرهٔ این شاه با لطف و کرم

  M1:3116
    گفت ای روبه تو عدل افروختی
    این چنین قسمت ز کی آموختی

  M1:3117
    از کجا آموختی این ای بزرگ
    گفت ای شاه جهان از حال گرگ

  M1:3118
    گفت چون در عشق ما گشتی گرو
    هر سه را بر گیر و بستان و برو

  M1:3119
    روبها چون جملگی ما را شدی
    چونت آزاریم چون تو ما شدی

  M1:3120
    ما ترا و جمله اشکاران ترا
    پای بر گردون هفتم نه بر آ

  M1:3121
    چون گرفتی عبرت از گرگ دنی
    پس تو روبه نیستی شیر منی

  M1:3122
    عاقل آن باشد که عبرت گیرد از
    مرگ یاران در بلای محترز

  M1:3123
    روبه آن دم بر زبان صد شکر راند
    که مرا شیر از پی آن گرگ خواند

  M1:3124
    گر مرا اول بفرمودی که تو
    بخش کن این را، که بردی جان ازو

  M1:3125
    پس سپاس او را که ما را در جهان
    کرد پیدا از پس پیشینیان

  M1:3126
    تا شنیدیم آن سیاستهای حق
    بر قرون ماضیه اندر سبق

  M1:3127
    تا که ما از حال آن گرگان پیش
    همچو روبه پاس خود داریم بیش

  M1:3128
    امت مرحومه زین رو خواندمان
    آن رسول حق و صادق در بیان

  M1:3129
    استخوان و پشم آن گرگان عیان
    بنگرید و پند گیرید ای مهان

  M1:3130
    عاقل از سر بنهد این هستی و باد
    چون شنید انجام فرعونان و عاد

  M1:3131
    ور بننهد دیگران از حال او
    عبرتی گیرند از اضلال او

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai