Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۵۱ - دعا کردن بلعم با عور کی موسی و قومش را از این شهر کی حصار داده‌اند بی مراد باز گردان و مستجاب شدن دعای او
(d1-sh151, daftar 1, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:3306
    بلعم باعور را خلق جهان
    سغبه شد مانند عیسی زمان

  M1:3307
    سجدهٔ ناوردند کس را دون او
    صحَّت رنجور بود افسون او

  M1:3308
    پنجه زد با موسی از کبر و کمال
    آنچنان شد که شنیدستی تو حال

  M1:3309
    صد هزار ابلیس و بلعم در جهان
    همچنین بودست پیدا و نهان

  M1:3310
    این دو را مشهور گردانید الٓه
    تا که باشد این دو بر باقی گواه

  M1:3311
    این دو دزد آویخت از دار بلند
    ورنه اندر قهر بس دزدان بُدند

  M1:3312
    این دو را پرچم به سوی شهر برد
    کشتگان قهر را نتوان شمرد

  M1:3313
    نازنینی تو ولی در حد خویش
    الله الله ، پا منه از حدّ بیش

  M1:3314
    گر زنی بر نازنین‌تر از خودت
    در تگ هفتم زمین زیر آردت

  M1:3315
    قصهٔ عاد و ثمود از بهر چیست؟
    تا بدانی کانبیا را نازکیست

  M1:3316
    این نشان خَسف و قَذف و صاعقه
    شد بیان عزّ نفسِ ناطقه

  M1:3317
    جمله حیوان را پی انسان بکش
    جمله انسان را بکش از بهر هُش

  M1:3318
    هش چه باشد، عقل کل هوشمند
    هوش جزوی هش بود اما نژند

  M1:3319
    جمله حیوانات وحشی ز آدمی
    باشد از حیوان انسی در کمی

  M1:3320
    خون آنها خلق را باشد سبیل
    زانک وحشی‌اند از عقل جلیل

  M1:3321
    عزت وحشی بدین افتاد پست
    که مر انسان را مخالف آمدست

  M1:3322
    پس چه عزت باشدت ای نادره
    چون شدی تو حمر مستنفره

  M1:3323
    خر نشاید کشت از بهر صلاح
    چون شود وحشی، شود خونش مباح

  M1:3324
    گرچه خر را دانش زاجر نبود
    هیچ معذورش نمی‌دارد ودود

  M1:3325
    پس چو وحشی شد از آن دم آدمی
    کی بود معذور ای یار سمی

  M1:3326
    لاجرم کفار را شد خون مباح
    همچو وحشی پیش نشاب و رماح

  M1:3327
    جفت و فرزندانشان جمله سبیل
    زانک بی‌عقلند و مردود و ذلیل

  M1:3328
    باز عقلی کو رمد از عقل عقل
    کرد از عقلی به حیوانات نقل

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai