Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۵۳ - باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل
(d1-sh153, daftar 1, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:3353
    چون گناه و فسق خلقان جهان
    می‌شدی بر هر دو روشن آن زمان

  M1:3354
    دست خاییدن گرفتندی ز خشم
    لیک عیب خود ندیدندی به چشم

  M1:3355
    خویش در آیینه دید آن زشت مرد
    رو بگردانید از آن و خشم کرد

  M1:3356
    خویش‌بین چون از کسی جرمی بدید
    آتشی در وی ز دوزخ شد پدید

  M1:3357
    حمیت دین خواند او آن کبر را
    ننگرد در خویش نفس گبر را

  M1:3358
    حمیت دین را نشانی دیگرست
    که از آن آتش جهانی اخضرست

  M1:3359
    گفت حقشان گر شما روشن گرید
    در سیه‌کاران مغفل منگرید

  M1:3360
    شکر گویید ای سپاه و چاکران
    رسته‌اید از شهوت و از چاک‌ران

  M1:3361
    گر از آن معنی نهم من بر شما
    مر شما را بیش نپذیرد سما

  M1:3362
    عصمتی که مر شما را در تنست
    آن ز عکس عصمت و حفظ منست

  M1:3363
    آن ز من بینید نه از خود هین و هین
    تا نچربد بر شما دیو لعین

  M1:3364
    آنچنان که کاتب وحی رسول
    دید حکمت در خود و نور اصول

  M1:3365
    خویش را هم صوت مرغان خدا
    می‌شمرد آن بد صفیری چون صدا

  M1:3366
    لحن مرغان را اگر واصف شوی
    بر مراد مرغ کی واقف شوی

  M1:3367
    گر بیاموزی صفیر بلبلی
    تو چه دانی کو چه دارد با گلی

  M1:3368
    ور بدانی باشد آن هم از گمان
    چون ز لب‌جنبان گمانهای کران

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai