Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۵ - مکر دیگر انگیختن وزیر در اضلال قوم
(d1-sh25, daftar 1, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:555
    مکر دیگر آن وزیر از خود ببست
    وعظ را بگذاشت و در خلوت نشست

  M1:556
    در مریدان در فکند از شوق، سوز
    بود در خلوت چهل پنجاه روز

  M1:557
    خلق دیوانه شدند از شوقِ او
    از فراقِ حال و قال و ذوقِ او

  M1:558
    لابه و زاری همی کردند و او
    از ریاضت گشته در خلوت دوتو

  M1:559
    گفته، ایشان نیست ما را بی تو نور
    بی عصاکش چون بود احوالِ کور

  M1:560
    از سَرِ اکرام و از بهر خدا
    بیش ازین ما را مدار از خود جدا

  M1:561
    ما چو طفلانیم و ما را دایه تو
    بر سر ما گستران آن سایه تو

  M1:562
    گفت جانم از مُحِبّان دور نیست
    لیک بیرون آمدن دستور نیست

  M1:563
    آن امیران در شفاعت آمدند
    وان مریدان در شَناعت آمدند

  M1:564
    کین چه بدبختیست ما را ای کریم
    از دل و دین مانده ما بی تو یتیم

  M1:565
    تو بهانه می‌کنی و ما ز دَرد
    می‌زنیم از سوزِ دل دمهای سرد

  M1:566
    ما به گفتار خوشت خو کرده‌ایم
    ما ز شیر حکمتِ تو خورده‌ایم

  M1:567
    الله الله این جفا با ما مکن
    خیر کن امروز را فردا مکن

  M1:568
    می‌دهد دل مر ترا کین بی‌دلان
    بی تو گردند آخر از بی‌حاصلان

  M1:569
    جمله در خشکی چو ماهی می‌طپند
    آب را بگشا ز جو بر دار بند

  M1:570
    ای که چون تو در زمانه نیست کس
    الله الله خلق را فریاد رس

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai