Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۹ - نگریستن عزراییل بر مردی و گریختن آن مرد در سرای سلیمان و تقریر ترجیح توکّل بر جهد و قلّت فایدهٔ جهد
(d1-sh49, daftar 1, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:962
    زادمردی چاشتگاهی دررسید
    در سراعدل سلیمان در دوید

  M1:963
    رویش از غم زرد و هر دو لب کبود
    پس سلیمان گفت ای خواجه چه بود‌؟

  M1:964
    گفت عزراییل در من این چنین
    یک نظر انداخت پر از خشم و کین

  M1:965
    گفت هین اکنون چه می‌خواهی بخواه‌‌!
    گفت فرما باد را ای جان‌پناه

  M1:966
    تا مرا زینجا به هندِستان بَرَد
    بوکْ بنده کان طرف شد جان برد

  M1:967
    نک ز درویشی گریزانند خلق
    لقمهٔ حرص و امل ز‌آنند خلق

  M1:968
    ترسِ درویشی مثال آن هراس
    حرص و کوشش را تو هندستان شناس

  M1:969
    باد را فرمود تا او را شتاب
    برد سوی قعرِ هندستان بر آب

  M1:970
    روزِ دیگر وقتِ دیوان و لِقا
    پس سلیمان گفت عزراییل را

  M1:971
    کان مسلمان را به خشم از بهر آن
    بنگریدی تا شد آواره ز خان

  M1:972
    گفت من از خشم کی کردم نظر
    از تعجّب دیدمش در رَهگذر

  M1:973
    که مرا فرمود حق کامروز هان
    جان او را تو به هندِستان ستان

  M1:974
    از عجب گفتم گر او را صد پَر‌ست
    او به هندستان شدن دور اندرست

  M1:975
    تو همه کارِ جهان را همچنین
    کن قیاس و چشم بگشا و ببین

  M1:976
    از که بگریزیم‌‌؟ از خود‌‌؟ ای مُحال
    از که برباییم‌‌؟ از حق‌‌؟ ای وبال

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai