Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۶ - دیدن خواجه طوطیان هندوستان را در دشت و پیغام رسانیدن از آن طوطی
(d1-sh86, daftar 1, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M1:1593
    چونک تا اقصای هندستان رسید
    در بیابان طوطیی چندی بدید

  M1:1594
    مرکب استانید پس آواز داد
    آن سلام و آن امانت باز داد

  M1:1595
    طوطیی زان طوطیان لرزید بس
    اوفتاد و مُرد و بگسستش نفس

  M1:1596
    شد پشیمان خواجه از گفت خبر
    گفت رفتم در هلاک جانور

  M1:1597
    این مگر خویشست با آن طوطیک
    این مگر دو جسم بود و روح یک

  M1:1598
    این چرا کردم چرا دادم پیام
    سوختم بیچاره را زین گفتِ خام

  M1:1599
    این زبان چون سنگ و هم آهن وشست
    وانچ بجهد از زبان چون آتشست

  M1:1600
    سنگ و آهن را مزن بر هم گزاف
    گه ز روی نقل و گه از روی لاف

  M1:1601
    زانک تاریکست و هر سو پنبه‌زار
    درمیان پنبه چون باشد شرار

  M1:1602
    ظالم آن قومی که چشمان دوختند
    زان سخنها عالمی را سوختند

  M1:1603
    عالمی را یک سخن ویران کند
    روبهان مرده را شیران کند

  M1:1604
    جانها در اصل خود عیسی‌دمند
    یک زمان زخمند و گاهی مرهمند

  M1:1605
    گر حجاب از جانها بر خاستی
    گفت هر جانی مسیح‌آساستی

  M1:1606
    گر سخن خواهی که گویی چون شکر
    صبر کن از حرص و این حلوا مخور

  M1:1607
    صبر باشد مشتهای زیرکان
    هست حلوا آرزوی کودکان

  M1:1608
    هرکه صبر آورد گردون بر رود
    هر که حلوا خورد واپس‌تر رود

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai