Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۴ - قصهٔ بط بچگان کی مرغ خانگی پروردشان
(d2-sh114, daftar 2, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:3775
    تخمِ بطّی گرچه مرغ خانه‌ات
    کرد زیرِ پَر چو دایه تربیت

  M2:3776
    مادرِ تو بطِّ آن دریا بُدست
    دایه‌ات خاکی بُد و خشکی‌پرست

  M2:3777
    میل دریا که دل تو اندرست
    آن طبیعت جانت را از مادرست

  M2:3778
    میل خشکی مر تو را زین دایه است
    دایه را بگذار کو بَدرایه است

  M2:3779
    دایه را بگذار در خشک و بِران
    اندر آ در بحر معنی چون بطان

  M2:3780
    گر تو را مادر بترساند ز آب
    تو مترس و سوی دریا ران شتاب

  M2:3781
    تو بطی بر خشک و بر تر زنده‌ای
    نی چو مرغ خانه، خانه‌گنده‌ای

  M2:3782
    تو ز کرمنا بنی آدم شهی
    هم به خشکی هم به دریا پا نهی

  M2:3783
    که حملناهم علی البحر بجان
    از حملناهم علی البر پیش ران

  M2:3784
    مر ملایک را سوی بر راه نیست
    جنس حیوان هم ز بحر آگاه نیست

  M2:3785
    تو به تَن حیوان، به جانی از ملک
    تا رَوی هم بر زمین هم بر فلک

  M2:3786
    تا بظاهر مثلکم باشد بشر
    با دل یوحی الیه دیده‌ور

  M2:3787
    قالب خاکی فتاده بر زمین
    روح او گردان برین چرخ برین

  M2:3788
    ما همه مرغابیانیم ای غلام
    بحر می‌داند زبان ما تمام

  M2:3789
    پس سلیمان بحر آمد ما چو طیر
    در سلیمان تا ابد داریم سیر

  M2:3790
    با سلیمان پای در دریا بنه
    تا چو داود آب سازد صد زره

  M2:3791
    آن سلیمان پیش جمله حاضرست
    لیک غیرت چشم‌بند و ساحرست

  M2:3792
    تا ز جهل و خوابناکی و فضول
    او به پیش ما و ما از وی ملول

  M2:3793
    تشنه را درد سر آرد بانگ رعد
    چون نداند کو کشاند ابر سعد

  M2:3794
    چشم او ماندست در جوی روان
    بی‌خبر از ذوق آب آسمان

  M2:3795
    مرکب همت سوی اسباب راند
    از مسبب لاجرم محجوب ماند

  M2:3796
    آنک بیند او مسبب را عیان
    کی نهد دل بر سببهای جهان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai