Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۱۵ - حیران شدن حاجیان در کرامات آن زاهد  کی در بادیه تنهاش یافتند
(d2-sh115, daftar 2, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:3797
    زاهدی بُد در میان بادیه
    در عبادت غرق چون عبادیه

  M2:3798
    حاجیان آنجا رسیدند از بلاد
    دیده‌شان بر زاهد خشک اوفتاد

  M2:3799
    جای زاهد خشک بود او ترمزاج
    از سموم بادیه بودش علاج

  M2:3800
    حاجیان حیران شدند از وحدتش
    و آن سلامت در میان آفتش

  M2:3801
    در نماز استاده بد بر روی ریگ
    ریگ کز تَفش بجوشد آب دیگ

  M2:3802
    گفتیی سرمست در سبزه و گلست
    یا سواره بر براق و دلدلست

  M2:3803
    یا که پایش بر حریر و حله‌هاست
    یا سموم او را به از باد صباست

  M2:3804
    پس بماندند آن جماعت با نیاز
    تا شود درویش فارغ از نماز

  M2:3805
    چون ز استغراق باز آمد فقیر
    زان جماعت زندهٔ روشن‌ضمیر

  M2:3806
    دید کآبش می‌چکید از دست و رو
    جامه‌اش تر بود از آثار وضو

  M2:3807
    پس بپرسیدش که آبت از کجاست
    دست را بر داشت کز سوی سماست

  M2:3808
    گفت هر گاهی که خواهی می‌رسد
    بی ز چاه و بی ز حبل من مسد

  M2:3809
    مشکل ما حل کن ای سلطان دین
    تا ببخشد حال تو ما را یقین

  M2:3810
    وا نما سری ز اسرارت بما
    تا ببریم از میان زنارها

  M2:3811
    چشم را بگشود سوی آسمان
    که اجابت کن دعای حاجیان

  M2:3812
    رزق‌جویی را ز بالا خوگرم
    تو ز بالا بر گشودستی درم

  M2:3813
    ای نموده تو مکان از لامکان
    فی السماء رزقکم کرده عیان

  M2:3814
    در میان این مناجات ابر خوش
    زود پیدا شد چو پیل آب‌کش

  M2:3815
    همچو آب از مشک باریدن گرفت
    در گو و در غارها مسکن گرفت

  M2:3816
    ابر می‌بارید چون مشک اشکها
    حاجیان جمله گشاده مشکها

  M2:3817
    یک جماعت زان عجایب کارها
    می‌بریدند از میان زنارها

  M2:3818
    قوم دیگر را یقین در ازدیاد
    زین عجب والله اعلم بالرشاد

  M2:3819
    قوم دیگر ناپذیرا ترش و خام
    ناقصان سرمدی تم الکلام

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai