Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴ - خاریدن روستایی در تاریکی شیر را به ظن آنک گاو اوست
(d2-sh14, daftar 2, 11 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:505
    روستایی گاو در آخر ببست
    شیر گاوش خورد و بر جایش نشست

  M2:506
    روستایی شد در آخر سوی گاو
    گاو را می‌جست شب آن کنج‌کاو

  M2:507
    دست می‌مالید بر اعضای شیر
    پشت و پهلو گاه بالا گاه زیر

  M2:508
    گفت شیر ار روشنی افزون شدی
    زهره‌اش بدریدی و دل خون شدی

  M2:509
    این چنین گستاخ زان می‌خاردم
    کو درین شب گاو می‌پنداردم

  M2:510
    حق همی‌گوید که ای مغرور کور
    نه ز نامم پاره پاره گشت طور

  M2:511
    که لو انزلنا کتابا للجبل
    لانصدع ثم انقطع ثم ارتحل

  M2:512
    از من ار کوه احد واقف بدی
    پاره گشتیّ و دلش پرخون شدی

  M2:513
    از پدر وز مادر این بشنیده‌ای
    لاجرم غافل درین پیچیده‌ای

  M2:514
    گر تو بی‌تقلید ازین واقف شوی
    بی نشان از لطف چون هاتف شوی

  M2:515
    بشنو این قصه پی تهدید را
    تا بدانی آفت تقلید را

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai