Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲ - هلال پنداشتن آن شخص خیال را در عهد عمر رضی الله عنه
(d2-sh2, daftar 2, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:112
    ماه روزه گشت در عهد عمر
    بر سر کوهی دویدند آن نفر

  M2:113
    تا هلال روزه را گیرند فال
    آن یکی گفت ای عمر اینک هلال

  M2:114
    چون عمر بر آسمان مه را ندید
    گفت کین مه از خیال تو دمید

  M2:115
    ورنه من بیناترم افلاک را
    چون نمی‌بینم هلال پاک را

  M2:116
    گفت تر کن دست و بر ابرو بمال
    آنگهان تو در نگر سوی هلال

  M2:117
    چونکه او تر کرد ابرو‌، مه ندید
    گفت ای شه نیست مه شد ناپدید

  M2:118
    گفت آری موی ابرو شد کمان
    سوی تو افکند تیری از گمان

  M2:119
    چون یکی مو کژ شد‌، او را راه زد
    تا به‌دعوی لاف‌ِ دید‌ِ ماه زد

  M2:120
    موی کژ چون پردهٔ گردون بود
    چون همه اجزات کژ شد‌، چون بوَد‌؟

  M2:121
    راست کن اجزات را از راستان
    سر مکش ای راست‌رو ز آن آستان

  M2:122
    هم ترازو را ترازو راست کرد
    هم ترازو را ترازو کاست کرد

  M2:123
    هر که با ناراستان هم‌سنگ شد
    در کمی افتاد و عقلش دنگ شد

  M2:124
    رو اشداء علی‌الکفار باش
    خاک بر دلداری اغیار پاش

  M2:125
    بر سر اغیار چون شمشیر باش
    هین مکن روباه‌بازی شیر باش

  M2:126
    تا ز غیرت از تو یاران نسکلند
    زانکه آن خاران عدو این گلند

  M2:127
    آتش اندر زن به گرگان چون سپند
    زانکه آن گرگان عدو یوسفند

  M2:128
    «‌جان بابا‌» گویدت ابلیس هین
    تا به دَم بفریبدت دیو لعین

  M2:129
    این چنین تلبیس با بابات کرد
    آدمی را این سیه‌رخ مات کرد

  M2:130
    بر سر شطرنجْ چُست است این غراب
    تو مبین بازی به چشم نیم‌خواب

  M2:131
    زانکه فرزین‌بندها داند بسی
    که بگیرد در گلویت چون خسی

  M2:132
    در گلو ماند خس او سال‌ها
    چیست آن خس، مِهر جاه و مال‌ها

  M2:133
    مال خس باشد چو هست ای بی‌ثبات
    در گلویت مانع آب حیات

  M2:134
    گر برد مالت عدوی پر فنی
    ره‌زنی را برده باشد ره‌زنی

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai