Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۶ - به حیلت در سخن آوردن سایل آن بزرگ را کی خود را دیوانه ساخته بود
(d2-sh56, daftar 2, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:2340
    آن یکی می‌گفت خواهم عاقلی
    مشورت آرم بدو در مشکلی

  M2:2341
    آن یکی گفتش که اندر شهر ما
    نیست عاقل جز که آن مجنون‌نما

  M2:2342
    بر نیی گشته سواره نک فلان
    می‌دواند در میان کودکان

  M2:2343
    صاحب رایست و آتش‌پاره‌ای
    آسمان قدرست و اخترباره‌ای

  M2:2344
    فر او کروبیان را جان شدست
    او درین دیوانگی پنهان شدست

  M2:2345
    لیک هر دیوانه را جان نشمری
    سر منه گوساله را چون سامری

  M2:2346
    چون ولیی آشکارا با تو گفت
    صد هزاران غیب و اسرار نهفت

  M2:2347
    مر ترا آن فهم و آن دانش نبود
    وا ندانستی تو سرگین را ز عود

  M2:2348
    از جنون خود را ولی چون پرده ساخت
    مر ورا ای کور کی خواهی شناخت

  M2:2349
    گر ترا بازست آن دیدهٔ یقین
    زیر هر سنگی یکی سرهنگ بین

  M2:2350
    پیش آن چشمی که باز و رهبرست
    هر گلیمی را کلیمی در برست

  M2:2351
    مر ولی را هم ولی شهره کند
    هر که را او خواست با بهره کند

  M2:2352
    کس نداند از خرد او را شناخت
    چونک او مر خویش را دیوانه ساخت

  M2:2353
    چون بدزدد دزد بینایی ز کور
    هیچ یابد دزد را او در عبور

  M2:2354
    کور نشناسد که دزد او که بود
    گرچه خود بر وی زند دزد عنود

  M2:2355
    چون گزد سگ کور صاحب‌ژنده را
    کی شناسد آن سگ درنده را

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai