Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۷۹ - اندیشیدن یکی از صحابه بانکار کی رسول چرا ستاری نمی‌کند
(d2-sh79, daftar 2, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:2893
    تا یکی یاری ز یاران رسول
    در دلش انکار آمد زان نکول

  M2:2894
    که چنین پیران با شیب و وقار
    می‌کندشان این پیمبر شرمسار

  M2:2895
    کو کرم کو سترپوشی کو حیا
    صد هزاران عیب پوشند انبیا

  M2:2896
    باز در دل زود استغفار کرد
    تا نگردد ز اعتراض او روی‌زرد

  M2:2897
    شومی یاری اصحاب نفاق
    کرد مؤمن را چو ایشان زشت و عاق

  M2:2898
    باز می‌زارید کای علام سر
    مر مرا مگذار بر کفران مصر

  M2:2899
    دل به دستم نیست همچون دید چشم
    ورنه دل را سوزمی این دم ز خشم

  M2:2900
    اندرین اندیشه خوابش در ربود
    مسجد ایشانش پر سرگین نمود

  M2:2901
    سنگهاش اندر حدث جای تباه
    می‌دمید از سنگها دود سیاه

  M2:2902
    دود در حلقش شد و حلقش بخست
    از نهیب دود تلخ از خواب جست

  M2:2903
    در زمان در رو فتاد و می‌گریست
    کای خدا اینها نشان منکریست

  M2:2904
    خلم بهتر از چنین حلم ای خدا
    که کند از نور ایمانم جدا

  M2:2905
    گر بکاوی کوشش اهل مجاز
    تو بتو گنده بود همچون پیاز

  M2:2906
    هر یکی از یکدگر بی مغزتر
    صادقان را یک ز دیگر نغزتر

  M2:2907
    صد کمر آن قوم بسته بر قبا
    بهر هدم مسجد اهل قبا

  M2:2908
    همچو آن اصحاب فیل اندر حبش
    کعبه‌ای کردند حق آتش زدش

  M2:2909
    قصد کعبه ساختند از انتقام
    حالشان چون شد فرو خوان از کلام

  M2:2910
    مر سیه‌رویان دین را خود جهیز
    نیست الا حیلت و مکر و ستیز

  M2:2911
    هر صحابی دید زان مسجد عیان
    واقعه تا شد یقینشان سر آن

  M2:2912
    واقعات ار باز گویم یک بیک
    پس یقین گردد صفا بر اهل شک

  M2:2913
    لیک می‌ترسم ز کشف رازشان
    نازنینانند و زیبد نازشان

  M2:2914
    شرع بی تقلید می‌پذرفته‌اند
    بی محک آن نقد را بگرفته‌اند

  M2:2915
    حکمت قرآن چو ضالهٔ مؤمن است
    هر کسی در ضالهٔ خود موقن است

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai