Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۵ - حکایت هندو کی با یار خود جنگ می‌کرد بر کاری و خبر نداشت کی او هم بدان مبتلاست
(d2-sh85, daftar 2, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M2:3032
    چار هندو در یکی مسجد شدند
    بهر طاعت راکع و ساجد شدند

  M2:3033
    هر یکی بر نیتی تکبیر کرد
    در نماز آمد به مسکینی و درد

  M2:3034
    مؤذن آمد از یکی لفظی بجست
    کای مؤذن بانگ کردی وقت هست

  M2:3035
    گفت آن هندوی دیگر از نیاز
    هی سخن گفتی و باطل شد نماز

  M2:3036
    آن سیم گفت آن دوم را ای عمو
    چه زنی طعنه برو خود را بگو

  M2:3037
    آن چهارم گفت حمد الله که من
    در نیفتادم به چَه چون آن سه تن

  M2:3038
    پس نماز هر چهاران شد تباه
    عیب‌گویان بیشتر گم کرده راه

  M2:3039
    ای خنک جانی که عیب خویش دید
    هر که عیبی گفت آن بر خود خرید

  M2:3040
    زانک نیم او ز عیبستان بدست
    وآن دگر نیمش ز غیبستان بدست

  M2:3041
    چونک بر سر مر تو را ده ریش هست
    مرهمت بر خویش باید کار بست

  M2:3042
    عیب کردن خویش را داروی اوست
    چون شکسته گشت جای ارحمواست

  M2:3043
    گر همان عیبت نبود ایمن مباش
    بوک آن عیب از تو گردد نیز فاش

  M2:3044
    لا تخافوا از خدا نشنیده‌ای
    پس چه خود را ایمن و خوش دیده‌ای

  M2:3045
    سالها ابلیس نیکونام زیست
    گشت رسوا بین که او را نام چیست

  M2:3046
    در جهان معروف بد علیای او
    گشت معروفی بعکس ای وای او

  M2:3047
    تا نه‌ای ایمن تو معروفی مجو
    رو بشوی از خوف پس بنمای رو

  M2:3048
    تا نروید ریش تو ای خوب من
    بر دگر ساده‌زنخ طعنه مزن

  M2:3049
    این نگر که مبتلا شد جان او
    در چهی افتاد تا شد پند تو

  M2:3050
    تو نیفتادی که باشی پند او
    زهر او نوشید تو خور قند او

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai