Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۲۴ - حکایت خرگوشان کی خرگوشی راپیش پیل فرستادند کی بگو کی من رسول ماه آسمانم پیش تو کی ازین چشمه آب حذر کن چنانک در کتاب کلیله تمام گفته است (d3-sh124, daftar 3, 16 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M3:2738 این بدان ماند که خرگوشی بگفت من رسول ماهم و با ماه جفت M3:2739 کز رمهٔ پیلان بر آن چشمهٔ زلال جمله نخجیران بدند اندر وبال M3:2740 جمله محروم و ز خوف از چشمه دور حیله‌ای کردند چون کم بود زور M3:2741 از سر که بانگ زد خرگوش زال سوی پیلان در شب غرهٔ هلال M3:2742 که بیا رابع عشر ای شاه‌پیل تا درون چشمه یابی این دلیل M3:2743 شاه‌پیلا من رسولم پیش بیست بر رسولان بند و زجر و خشم نیست M3:2744 ماه می‌گوید که ای پیلان روید چشمه آن ماست زین یکسو شوید M3:2745 ورنه منتان کور گردانم ستم گفتم از گردن برون انداختم M3:2746 ترک این چشمه بگویید و روید تا ز زخم تیغ مه ایمن شوید M3:2747 نک نشان آنست کاندر چشمه ماه مضطرب گردد ز پیل آب‌خواه M3:2748 آن فلان شب حاضر آ ای شاه‌پیل تا درون چشمه یابی زین دلیل M3:2749 چونک هفت و هشت از مه بگذرید شاه‌پیل آمد ز چشمه می‌چرید M3:2750 چونک زد خرطوم پیل آن شب درآب مضطرب شد آب ومه کرد اضطراب M3:2751 پیل باور کرد از وی آن خطاب چون درون چشمه مه کرد اضطراب M3:2752 مانه زان پیلان گولیم ای گروه که اضطراب ماه آردمان شکوه M3:2753 انبیا گفتند آوه پند جان سخت‌تر کرد ای سفیهان بندتان ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai