Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۳۱ - وخامت کار آن مرغ کی ترک حزم کرد از حرص و هوا
(d3-sh131, daftar 3, 23 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:2862
    باز مرغی فوق دیواری نشست
    دیده سوی دانه دامی ببست

  M3:2863
    یک نظر او سوی صحرا می‌کند
    یک نظر حرصش به دانه می‌کشد

  M3:2864
    این نظر با آن نظر چالیش کرد
    ناگهانی از خرد خالیش کرد

  M3:2865
    باز مرغی کان تردد را گذاشت
    زان نظر بر کند و بر صحرا گماشت

  M3:2866
    شاد پرّ و بال او بَـخّـاً لَهُ
    تا امام جمله آزادان شد او

  M3:2867
    هر که او را مقتدا سازد برست
    در مقام امن و آزادی نشست

  M3:2868
    زانک شاه حازمان آمد دلش
    تا گلستان و چمن شد منزلش

  M3:2869
    حزم ازو راضی و او راضی ز حزم
    این چنین کن گر کنی تدبیر و عزم

  M3:2870
    بارها در دام حرص افتاده‌ای
    حلق خود را در بریدن داده‌ای

  M3:2871
    بازت آن تواب لطف آزاد کرد
    توبه پذرفت و شما را شاد کرد

  M3:2872
    گفت إن عُدتُم کذا عُدنا کذا
    نحنُ زوّجنَا الْفِعالَ بِالجزا

  M3:2873
    چونک جفتی را بر خود آورم
    آید آن را جفتش دوانه لاجرم

  M3:2874
    جفت کردیم این عمل را با اثر
    چون رسد جفتی رسد جفتی دگر

  M3:2875
    چون رباید غارتی از جفت شوی
    جفت می‌آید پس او شوی‌جوی

  M3:2876
    بار دیگر سوی این دام آمدیت
    خاک اندر دیدهٔ توبه زدیت

  M3:2877
    بازتان تواب بگشاد از گره
    گفت هین بگریز روی این سو منه

  M3:2878
    باز چون پروانهٔ نسیان رسید
    جانتان را جانب آتش کشید

  M3:2879
    کم کن ای پروانه نسیان و شکی
    در پر سوزیده بنگر تو یکی

  M3:2880
    چون رهیدی شکر آن باشد که هیچ
    سوی آن دانه نداری پیچ پیچ

  M3:2881
    تا ترا چون شکر گویی بخشد او
    روزیی بی دام و بی خوف عدو

  M3:2882
    شکر آن نعمت که‌تان آزاد کرد
    نعمت حق را بباید یاد کرد

  M3:2883
    چند اندر رنجها و در بلا
    گفتی از دامم رها ده ای خدا

  M3:2884
    تا چنین خدمت کنم احسان کنم
    خاک اندر دیدهٔ شیطان زنم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai