Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۱ - قصه عشق صوفی بر سفرهٔ تهی
(d3-sh141, daftar 3, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3014
    صوفیی بر میخ روزی سفره دید
    چرخ می‌زد جامه‌ها را می‌درید

  M3:3015
    بانگ می‌زد نک نوای بی‌نوا
    قحطها و دردها را نک دوا

  M3:3016
    چونک دود و شور او بسیار شد
    هر که صوفی بود با او یار شد

  M3:3017
    کخ‌کخی و های و هویی می‌زدند
    تای چندی مست و بی‌خود می‌شدند

  M3:3018
    بوالفضولی گفت صوفی را که چیست
    سفره‌ای آویخته وز نان تهیست

  M3:3019
    گفت رو رو نقش بی‌معنیستی
    تو بجو هستی که عاشق نیستی

  M3:3020
    عشق نان بی نان غذای عاشق است
    بند هستی نیست هر کو صادقست

  M3:3021
    عاشقان را کار نبود با وجود
    عاشقان را هست بی سرمایه سود

  M3:3022
    بال نه و گرد عالم می‌پرند
    دست نه و گو ز میدان می‌برند

  M3:3023
    آن فقیری کو ز معنی بوی یافت
    دست ببریده همی زنبیل بافت

  M3:3024
    عاشقان اندر عدم خیمه زدند
    چون عدم یک‌رنگ و نفس واحدند

  M3:3025
    شیرخواره کی شناسد ذوق لوت
    مر پری را بوی باشد لوت و پوت

  M3:3026
    آدمی کی بو برد از بوی او
    چونک خوی اوست ضد خوی او

  M3:3027
    یابد از بو آن پری بوی‌کش
    تو نیابی آن ز صد من لوت خوش

  M3:3028
    پیش قبطی خون بود آن آب نیل
    آب باشد پیش سبطی جمیل

  M3:3029
    جاده باشد بحر ز اسرائیلیان
    غرقه گه باشد ز فرعون عوان

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai