Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۷ - حکایت مندیل در تنور پر آتش انداختن  انس رضی الله عنه و ناسوختن
(d3-sh147, daftar 3, 20 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3110
    از انس فرزند مالک آمدست
    که به مهمانی او شخصی شدست

  M3:3111
    او حکایت کرد کز بعد طعام
    دید انس دستارخوان را زردفام

  M3:3112
    چرکن و آلوده گفت ای خادمه
    اندر افکن در تنورش یک‌دمه

  M3:3113
    در تنور پر ز آتش در فکند
    آن زمان دستارخوان را هوشمند

  M3:3114
    جمله مهمانان در آن حیران شدند
    انتظار دود کندوری بدند

  M3:3115
    بعد یکساعت بر آورد از تنور
    پاک و اسپید و از آن اوساخ دور

  M3:3116
    قوم گفتند ای صحابی عزیز
    چون نسوزید و منقی گشت نیز

  M3:3117
    گفت زانک مصطفی دست و دهان
    بس بمالید اندرین دستارخوان

  M3:3118
    ای دل ترسنده از نار و عذاب
    با چنان دست و لبی کن اقتراب

  M3:3119
    چون جمادی را چنین تشریف داد
    جان عاشق را چه‌ها خواهد گشاد

  M3:3120
    مر کلوخ کعبه را چون قبله کرد
    خاک مردان باش ای جان در نبرد

  M3:3121
    بعد از آن گفتند با آن خادمه
    تو نگویی حال خود با این همه

  M3:3122
    چون فکندی زود آن از گفت وی
    گیرم او بردست در اسرار پی

  M3:3123
    این‌چنین دستارخوان قیمتی
    چون فکندی اندر آتش ای ستی

  M3:3124
    گفت دارم بر کریمان اعتمید
    نیستم ز اکرام ایشان ناامید

  M3:3125
    میزری چه بود اگر او گویدم
    در رو اندر عین آتش بی ندم

  M3:3126
    اندر افتم از کمال اعتمید
    از عباد الله دارم بس امید

  M3:3127
    سر در اندازم نه این دستارخوان
    ز اعتماد هر کریم رازدان

  M3:3128
    ای برادر خود برین اکسیر زن
    کم نباید صدق مرد از صدق زن

  M3:3129
    آن دل مردی که از زن کم بود
    آن دلی باشد که کم ز اشکم بود

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai