Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۷۰ - تشبیه دنیا کی بظاهر فراخست و بمعنی تنگ و تشبیه خواب کی خلاص است ازین تنگی
(d3-sh170, daftar 3, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3545
    همچو گرمابه که تفسیده بود
    تنگ آیی جانت پخسیده شود

  M3:3546
    گرچه گرمابه عریضست و طویل
    زان تبش تنگ آیدت جان و کلیل

  M3:3547
    تا برون نایی بنگشاید دلت
    پس چه سود آمد فراخی منزلت

  M3:3548
    یا که کفش تنگ پوشی ای غوی
    در بیابان فراخی می‌روی

  M3:3549
    آن فراخی بیابان تنگ گشت
    بر تو زندان آمد آن صحرا و دشت

  M3:3550
    هر که دید او مر ترا از دور گفت
    کو در آن صحرا چو لاله تر شکفت

  M3:3551
    او نداند که تو همچون ظالمان
    از برون در گلشنی جان در فغان

  M3:3552
    خواب تو آن کفش بیرون کردنست
    که زمانی جانت آزاد از تنست

  M3:3553
    اولیا را خواب ملکست ای فلان
    همچو آن اصحاب کهف اندر جهان

  M3:3554
    خواب می‌بینند و آنجا خواب نه
    در عدم در می‌روند و باب نه

  M3:3555
    خانهٔ تنگ و درون جان چنگ‌لوک
    کرد ویران تا کند قصر ملوک

  M3:3556
    چنگ‌لوکم چون جنین اندر رحم
    نه‌مهه گشتم شد این نقلان مهم

  M3:3557
    گر نباشد درد زه بر مادرم
    من درین زندان میان آذرم

  M3:3558
    مادر طبعم ز درد مرگ خویش
    می‌کند ره تا رهد بره ز میش

  M3:3559
    تا چرد آن بره در صحرای سبز
    هین رحم بگشا که گشت این بره گبز

  M3:3560
    درد زه گر رنج آبستان بود
    بر جنین اشکستن زندان بود

  M3:3561
    حامله گریان ز زه کاین المناص
    و آن جنین خندان که پیش آمد خلاص

  M3:3562
    هرچه زیر چرخ هستند امهات
    از جماد و از بهیمه وز نبات

  M3:3563
    هر یکی از درد غیری غافل اند
    جز کسانی که نبیه و کامل‌اند

  M3:3564
    آنچ کوسه داند از خانهٔ کسان
    بلمه از خانه خودش کی داند آن

  M3:3565
    آنچ صاحب‌دل بداند حال تو
    تو ز حال خود ندانی ای عمو

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai