Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ (d3-sh173, daftar 3, 16 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M3:3602 بر ملولان این مکرر کردنست نزد من عمر مکرر بردنست M3:3603 شمع از برق مکرر بر شود خاک از تاب مکرر زر شود M3:3604 گر هزاران طالب‌اند و یک ملول از رسالت باز می‌ماند رسول M3:3605 این رسولان ضمیر رازگو مستمع خواهند اسرافیل‌خو M3:3606 نخوتی دارند و کبری چون شهان چاکری خواهند از اهل جهان M3:3607 تا ادبهاشان بجاگه ناوری از رسالتشان چگونه بر خوری M3:3608 کی رسانند آن امانت را بتو تا نباشی پیششان راکع دوتو M3:3609 هر ادبشان کی همی‌آید پسند کامدند ایشان ز ایوان بلند M3:3610 نه گدایانند کز هر خدمتی از تو دارند ای مزور منتی M3:3611 لیک با بی‌رغبتیها ای ضمیر صدقهٔ سلطان بیفشان وا مگیر M3:3612 اسپ خود را ای رسول آسمان در ملولان منگر و اندر جهان M3:3613 فرخ آن ترکی که استیزه نهد اسپش اندر خندق آتش جهد M3:3614 گرم گرداند فرس را آنچنان که کند آهنگ اوج آسمان M3:3615 چشم را از غیر و غیرت دوخته همچو آتش خشک و تر را سوخته M3:3616 گر پشیمانی برو عیبی کند آتش اول در پشیمانی زند M3:3617 خود پشیمانی نروید از عدم چون ببیند گرمی صاحب‌قدم ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai