Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۷۴ - شناختن هر حیوانی بوی عدو خود را و حذر کردن و بطالت و خسارت آنکس کی عدو کسی بود کی ازو حذر ممکن نیست و فرار ممکن نی و مقابله ممکن نی
(d3-sh174, daftar 3, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:3618
    اسپ داند بانگ و بوی شیر را
    گرچه حیوانست الا نادرا

  M3:3619
    بل عدو خویش را هر جانور
    خود بداند از نشان و از اثر

  M3:3620
    روز خفاشک نیارد بر پرید
    شب برون آمد چو دزدان و چرید

  M3:3621
    از همه محروم‌تر خفاش بود
    که عدو آفتاب فاش بود

  M3:3622
    نه تواند در مصافش زخم خورد
    نه بنفرین تاندش مهجور کرد

  M3:3623
    آفتابی که بگرداند قفاش
    از برای غصه و قهر خفاش

  M3:3624
    غایت لطف و کمال او بود
    گرنه خفاشش کجا مانع شود

  M3:3625
    دشمنی گیری بحد خویش گیر
    تا بود ممکن که گردانی اسیر

  M3:3626
    قطره با قلزم چو استیزه کند
    ابلهست او ریش خود بر می‌کند

  M3:3627
    حیلت او از سبالش نگذرد
    چنبرهٔ حجرهٔ قمر چون بر درد

  M3:3628
    با عدو آفتاب این بد عتاب
    ای عدو آفتاب آفتاب

  M3:3629
    ای عدو آفتابی کز فرش
    می‌بلرزد آفتاب و اخترش

  M3:3630
    تو عدو او نه‌ای خصم خودی
    چه غم آتش را که تو هیزم شدی

  M3:3631
    ای عجب از سوزشت او کم شود
    یا ز درد سوزشت پر غم شود

  M3:3632
    رحمتش نه رحمت آدم بود
    که مزاج رحم آدم غم بود

  M3:3633
    رحمت مخلوق باشد غصه‌ناک
    رحمت حق از غم و غصه‌ست پاک

  M3:3634
    رحمت بی‌چون چنین دان ای پدر
    ناید اندر وهم از وی جز اثر

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai