Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۸ - حکایت آن درویش کی در کوه خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن درین منقبت کی أَنا جَلیسُ مَنْ ذَکَرَني وَ أَنیسُ مَنِ اسْتَأنَسَ بي گر با همه‌ای چو بی منی بی همه‌ای ور بی همه‌ای چو با منی با همه‌ای
(d3-sh68, daftar 3, 10 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:1614
    بود درویشی به کُهساری مقیم
    خلوت او را بود هم خواب و ندیم

  M3:1615
    چون ز خالق می‌رسید او را شمول
    بود از انفاس مرد و زن ملول

  M3:1616
    همچنانک سهل شد ما را حضر
    سهل شد هم قوم دیگر را سفر

  M3:1617
    آنچنانک عاشقی بر سروری
    عاشقست آن خواجه بر آهنگری

  M3:1618
    هر کسی را بهر کاری ساختند
    میل آن را در دلش انداختند

  M3:1619
    دست و پا بی میل جنبان کی شود
    خار و خس بی آب و بادی کی رود

  M3:1620
    گر ببینی میل خود سوی سما
    پرِّ دولت برگشا، همچون هما

  M3:1621
    ور ببینی میل خود سوی زمین
    نوحه می‌کن هیچ منشین از حنین

  M3:1622
    عاقلان خود نوحه‌ها پیشین کنند
    جاهلان آخر به سَر بر می‌زنند

  M3:1623
    ز ابتدای کار آخر را ببین
    تا نباشی تو پشیمان یوم دین

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai