Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر
(d3-sh76, daftar 3, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M3:1746
    گفت استر با شتر کای خوش رفیق
    در فراز و شیب و در راه دقیق

  M3:1747
    تو نه آیی در سر و خوش می‌روی
    من همی‌آیم بسر در چون غوی

  M3:1748
    من همی‌افتم به‌رو در هر دمی
    خواه در خشکی و خواه اندر نمی

  M3:1749
    این سبب را باز گو با من که چیست
    تا بدانم من که چون باید بزیست

  M3:1750
    گفت چشم من ز تو روشن‌ترست
    بعد از آن هم از بلندی ناظرست

  M3:1751
    چون برآیم بر سرکوه بلند
    آخر عقبه ببینم هوشمند

  M3:1752
    پس همه پستی و بالایی راه
    دیده‌ام را وا نماید هم اله

  M3:1753
    هر قدم من از سر بینش نهم
    از عثار و اوفتادن وا رهم

  M3:1754
    تو ببینی پیش خود یک دو سه گام
    دانه بینی و نبینی رنج دام

  M3:1755
    یستوی الاعمی لدیکم و البصیر
    فی المقام و النزول و المسیر

  M3:1756
    چون جنین را در شکم حق جان دهد
    جذب اجزا در مزاج او نهد

  M3:1757
    از خورش او جذب اجزا می‌کند
    تار و پود جسم خود را می‌تند

  M3:1758
    تا چهل سالش به‌جذب جزوها
    حق حریصش کرده باشد در نما

  M3:1759
    جذب اجزا روح را تعلیم کرد
    چون نداند جذب اجزا شاه فرد

  M3:1760
    جامع این ذره‌ها خورشید بود
    بی غذا اجزات را داند ربود

  M3:1761
    آن زمانی که در آیی تو ز خواب
    هوش و حس رفته را خواند شتاب

  M3:1762
    تا بدانی کان ازو غایب نشد
    باز آید چون بفرماید که عد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai