Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۲۶ - تفسیر این حدیث کی ائنی لاستغفر الله فی کل یوم سبعین مرة
(d4-sh126, daftar 4, 11 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:3296
    هم‌چو پیغامبر ز گفتن وز نثار
    توبه آرم روز من هفتاد بار

  M4:3297
    لیک آن مستی شود توبه‌شکن
    منسی است این مستی تن جامه کن

  M4:3298
    حکمت اظهار تاریخ دراز
    مستیی انداخت در دانای راز

  M4:3299
    راز پنهان با چنین طبل و علم
    آب جوشان گشته از جف القلم

  M4:3300
    رحمت بی‌حد روانه هر زمان
    خفته‌اید از درک آن ای مردمان

  M4:3301
    جامهٔ خفته خورد از جوی آب
    خفته اندر خواب جویای سراب

  M4:3302
    می‌رود آنجا که بوی آب هست
    زین تفکر راه را بر خویش بست

  M4:3303
    زانک آنجا گفت زینجا دور شد
    بر خیالی از حقی مهجور شد

  M4:3304
    دوربینانند و بس خفته‌روان
    رحمتی آریدشان ای ره‌روان

  M4:3305
    من ندیدم تشنگی خواب آورد
    خواب آرد تشنگی بی‌خرد

  M4:3306
    خود خرد آنست کو از حق چرید
    نه خرد کان را عطارد آورید

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai