Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۳ - عذر خواستن آن عاشق از گناه خویش به تلبیس و روی پوش و فهم کردن معشوق آن را نیز
(d4-sh13, daftar 4, 14 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:304
    گفت عاشق امتحان کردم مگیر
    تا ببینم تو حریفی یا ستیر

  M4:305
    من همی دانستمت بی‌امتحان
    لیک کی باشد خبر هم‌چون عیان

  M4:306
    آفتابی نام تو مشهور و فاش
    چه زیانست ار بکردم ابتلاش

  M4:307
    تو منی من خویشتن را امتحان
    می‌کنم هر روز در سود و زیان

  M4:308
    انبیا را امتحان کرده عدات
    تا شده ظاهر ازیشان معجزات

  M4:309
    امتحان چشم خود کردم به نور
    ای که چشم بد ز چشمان تو دور

  M4:310
    این جهان هم‌چون خرابست و تو گنج
    گر تفحص کردم از گنجت مرنج

  M4:311
    زان چنین بی‌خردگی کردم گزاف
    تا زنم با دشمنان هر بار لاف

  M4:312
    تا زبانم چون ترا نامی نهد
    چشم ازین دیده گواهیها دهد

  M4:313
    گر شدم در راه حرمت راه‌زن
    آمدم ای مه به شمشیر و کفن

  M4:314
    جز به دست خود مبرم پا و سر
    که ازین دستم نه از دست دگر

  M4:315
    از جدایی باز می‌رانی سخن
    هر چه خواهی کن ولیکن این مکن

  M4:316
    در سخن آباد این دم راه شد
    گفت امکان نیست چون بیگاه شد

  M4:317
    پوستها گفتیم و مغز آمد دفین
    گر بمانیم این نماند همچنین

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai