Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۵ - گفتن آن جهود علی را کرم الله وجهه کی اگر اعتماد داری بر حافظی حق از سر این کوشک خود را در انداز و جواب گفتن  امیرالمؤمنین او را
(d4-sh15, daftar 4, 35 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:351
    مرتضی را گفت روزی یک عنود
    کو ز تعظیم خدا آگه نبود

  M4:352
    بر سر بامی و قصری بس بلند
    حفظ حق را واقفی ای هوشمند

  M4:353
    گفت آری او حفیظست و غنی
    هستی ما را ز طفلی و منی

  M4:354
    گفت خود را اندر افکن هین ز بام
    اعتمادی کن بحفظ حق تمام

  M4:355
    تا یقین گردد مرا ایمان تو
    و اعتقاد خوب با برهان تو

  M4:356
    پس امیرش گفت خامش کن برو
    تا نگردد جانت زین جرئت گرو

  M4:357
    کی رسد مر بنده را که با خدا
    آزمایش پیش آرد ز ابتلا

  M4:358
    بنده را کی زهره باشد کز فضول
    امتحان حق کند ای گیج گول

  M4:359
    آن خدا را می‌رسد کو امتحان
    پیش آرد هر دمی با بندگان

  M4:360
    تا به ما ما را نماید آشکار
    که چه داریم از عقیده در سرار

  M4:361
    هیچ آدم گفت حق را که تو را
    امتحان کردم درین جرم و خطا

  M4:362
    تا ببینم غایت حلمت شها
    اه کرا باشد مجال این کرا

  M4:363
    عقل تو از بس که آمد خیره‌سر
    هست عذرت از گناه تو بتر

  M4:364
    آنک او افراشت سقف آسمان
    تو چه دانی کردن او را امتحان

  M4:365
    ای ندانسته تو شر و خیر را
    امتحان خود را کن آنگه غیر را

  M4:366
    امتحان خود چو کردی ای فلان
    فارغ آیی ز امتحان دیگران

  M4:367
    چون بدانستی که شکردانه‌ای
    پس بدانی کاهل شکرخانه‌ای

  M4:368
    پس بدان بی‌امتحانی که اله
    شکری نفرستدت ناجایگاه

  M4:369
    این بدان بی‌امتحان از علم شاه
    چون سری نفرستدت در پایگاه

  M4:370
    هیچ عاقل افکند در ثمین
    در میان مستراحی پر چمین

  M4:371
    زانک گندم را حکیم آگهی
    هیچ نفرستد به انبار کهی

  M4:372
    شیخ را که پیشوا و رهبرست
    گر مریدی امتحان کرد او خرست

  M4:373
    امتحانش گر کنی در راه دین
    هم تو گردی ممتحن ای بی‌یقین

  M4:374
    جرات و جهلت شود عریان و فاش
    او برهنه کی شود زان افتتاش

  M4:375
    گر بیاید ذره سنجد کوه را
    بر درد زان که ترازوش ای فتی

  M4:376
    کز قیاس خود ترازو می‌تند
    مرد حق را در ترازو می‌کند

  M4:377
    چون نگنجد او به میزان خرد
    پس ترازوی خرد را بر درد

  M4:378
    امتحان هم‌چون تصرف دان درو
    تو تصرف بر چنان شاهی مجو

  M4:379
    چه تصرف کرد خواهد نقشها
    بر چنان نقاش بهر ابتلا

  M4:380
    امتحانی گر بدانست و بدید
    نی که هم نقاش آن بر وی کشید

  M4:381
    چه قدر باشد خود این صورت که بست
    پیش صورتها که در علم ویست

  M4:382
    وسوسهٔ این امتحان چون آمدت
    بخت بد دان کآمد و گردن زدت

  M4:383
    چون چنین وسواس دیدی زود زود
    با خدا گرد و در آ اندر سجود

  M4:384
    سجده گه را تر کن از اشک روان
    کای خدا تو وا رهانم زین گمان

  M4:385
    آن زمان کت امتحان مطلوب شد
    مسجد دین تو پر خروب شد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai