Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳ - حکایت آن واعظ کی هر آغاز تذکیر دعای ظالمان و سخت‌دلان و بی‌اعتقادان کردی
(d4-sh3, daftar 4, 32 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:80
    آن یکی واعظ چو بر تخت آمدی
    قاطعان راه را داعی شدی

  M4:81
    دست برمی‌داشت یا رب رحم ران
    بر بدان و مفسدان و طاغیان

  M4:82
    بر همه تسخرکنان اهل خیر
    برهمه کافردلان و اهل دیر

  M4:83
    می‌نکردی او دعا بر اصفیا
    می‌نکردی جز خبیثان را دعا

  M4:84
    مر ورا گفتند کین معهود نیست
    دعوت اهل ضلالت جود نیست

  M4:85
    گفت نیکویی ازینها دیده‌ام
    من دعاشان زین سبب بگزیده‌ام

  M4:86
    خبث و ظلم و جور چندان ساختند
    که مرا از شر به خیر انداختند

  M4:87
    هر گهی که رو به دنیا کردمی
    من ازیشان زخم و ضربت خوردمی

  M4:88
    کردمی از زخم آن جانب پناه
    باز آوردندمی گرگان به راه

  M4:89
    چون سبب‌ساز صلاح من شدند
    پس دعاشان بر منست ای هوشمند

  M4:90
    بنده می‌نالد به حق از درد و نیش
    صد شکایت می‌کند از رنج خویش

  M4:91
    حق همی گوید که آخر رنج و درد
    مر ترا لابه کنان و راست کرد

  M4:92
    این گله زان نعمتی کن کت زند
    از در ما دور و مطرودت کند

  M4:93
    در حقیقت هر عدو داروی تست
    کیمیا و نافع و دلجوی تست

  M4:94
    که ازو اندر گریزی در خلا
    استعانت جویی از لطف خدا

  M4:95
    در حقیقت دوستانت دشمن‌اند
    که ز حضرت دور و مشغولت کنند

  M4:96
    هست حیوانی که نامش اشغرست
    او به زخم چوب زفت و لمترست

  M4:97
    تا که چوبش می‌زنی به می‌شود
    او ز زخم چوب فربه می‌شود

  M4:98
    نفس مؤمن اشغری آمد یقین
    کو به زخم رنج زفتست و سمین

  M4:99
    زین سبب بر انبیا رنج و شکست
    از همه خلق جهان افزونترست

  M4:100
    تا ز جانها جانشان شد زفت‌تر
    که ندیدند آن بلا قوم دگر

  M4:101
    پوست از دارو بلاکش می‌شود
    چون ادیم طایفی خوش می‌شود

  M4:102
    ورنه تلخ و تیز مالیدی درو
    گنده گشتی ناخوش و ناپاک بو

  M4:103
    آدمی را پوست نامدبوغ دان
    از رطوبتها شده زشت و گران

  M4:104
    تلخ و تیز و مالش بسیار ده
    تا شود پاک و لطیف و با فره

  M4:105
    ور نمی‌تانی رضا ده ای عیار
    گر خدا رنجت دهد بی‌اختیار

  M4:106
    که بلای دوست تطهیر شماست
    علم او بالای تدبیر شماست

  M4:107
    چون صفا بیند بلا شیرین شود
    خوش شود دارو چو صحت‌بین شود

  M4:108
    برد بیند خویش را در عین مات
    پس بگوید اُقتلوني یا ثقات

  M4:109
    این عوان در حق غیری سود شد
    لیک اندر حق خود مردود شد

  M4:110
    رحمِ ایمانی ازو بُبریده شد
    کین شیطانی برو پیچیده شد

  M4:111
    کارگاه خشم گشت و کین‌وری
    کینه دان اصل ضلال و کافری

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai