Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۰ - سبب هجرت ابراهیم ادهم قدس الله سره و ترک ملک خراسان
(d4-sh30, daftar 4, 19 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:724
    ملک برهم زن تو ادهم‌وار زود
    تا بیابی هم‌چو او ملک خلود

  M4:725
    خفته بود آن شه شبانه بر سریر
    حارسان بر بام اندر دار و گیر

  M4:726
    قصد شه از حارسان آن هم نبود
    که کند زان دفع دزدان و رنود

  M4:727
    او همی دانست که آن کو عادلست
    فارغست از واقعه آمن دلست

  M4:728
    عدل باشد پاسبان گامها
    نه به شب چوبک‌زنان بر بامها

  M4:729
    لیک بد مقصودش از بانگ رباب
    هم‌چو مشتاقان خیال آن خطاب

  M4:730
    نالهٔ سرنا و تهدید دهل
    چیزکی ماند بدان ناقور کل

  M4:731
    پس حکیمان گفته‌اند این لحنها
    از دوار چرخ بگرفتیم ما

  M4:732
    بانگ گردشهای چرخست این که خلق
    می‌سرایندش به تنبور و به حلق

  M4:733
    مؤمنان گویند که آثار بهشت
    نغز گردانید هر آواز زشت

  M4:734
    ما همه اجزای آدم بوده‌ایم
    در بهشت آن لحن‌ها بشنوده‌ایم

  M4:735
    گرچه بر ما ریخت آب و گل شکی
    یادمان آمد از آنها چیزکی

  M4:736
    لیک چون آمیخت با خاک کرب
    کی دهند این زیر و آن بم آن طرب

  M4:737
    آب چون آمیخت با بول و کمیز
    گشت ز آمیزش مزاجش تلخ و تیز

  M4:738
    چیزکی از آب هستش در جسد
    بول گیرش آتشی را می‌کشد

  M4:739
    گر نجس شد آب این طبعش بماند
    که آتش غم را به طبع خود نشاند

  M4:740
    پس غدای عاشقان آمد سماع
    که درو باشد خیال اجتماع

  M4:741
    قوتی گیرد خیالات ضمیر
    بلک صورت گردد از بانگ و صفیر

  M4:742
    آتش عشق از نوا‌ها گشت تیز
    آن چنان که آتش آن جوزریز

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai