Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۵ - قصهٔ شاعر و صله دادن شاه و مضاعف کردن آن وزیر بوالحسن نام
(d4-sh45, daftar 4, 10 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1154
    شاعری آورد شعری پیش شاه
    بر امید خلعت و اکرام و جاه

  M4:1155
    شاه مکرم بود فرمودش هزار
    از زر سرخ و کرامات و نثار

  M4:1156
    پس وزیرش گفت کین اندک بود
    ده هزارش هدیه وا ده تا رود

  M4:1157
    از چنو شاعر نس از تو بحردست
    ده هزاری که بگفتم اندکست

  M4:1158
    فقه گفت آن شاه را و فلسفه
    تا برآمد عشر خرمن از کفه

  M4:1159
    ده هزارش داد و خلعت درخورش
    خانهٔ شکر و ثنا گشت آن سرش

  M4:1160
    پس تفحص کرد کین سعی کی بود
    شاه را اهلیت من کی نمود

  M4:1161
    پس بگفتندش فلان‌الدین وزیر
    آن حسن نام و حسن خلق و ضمیر

  M4:1162
    در ثنای او یکی شعری دراز
    بر نبشت و سوی خانه رفت باز

  M4:1163
    بی‌زبان و لب همان نعمای شاه
    مدح شه می‌کرد و خلعتهای شاه

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai