Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵ - قصد خیانت کردن عاشق و بانگ  بر زدن معشوق بر وی
(d4-sh5, daftar 4, 37 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:119
    چونک تنهااش بدید آن ساده مرد
    زود او قصد کنار و بوسه کرد

  M4:120
    بانگ بر وی زد به هیبت آن نگار
    که مرو گستاخ ادب را هوش دار

  M4:121
    گفت آخر خلوتست و خلق نی
    آب حاضر تشنهٔ هم‌چون منی

  M4:122
    کس نمی‌جنبد درینجا جز که باد
    کیست حاضر کیست مانع زین گشاد

  M4:123
    گفت ای شیدا تو ابله بوده‌ای
    ابلهی وز عاقلان نشنوده‌ای

  M4:124
    باد را دیدی که می‌جنبد بدان
    بادجنبانیست اینجا بادران

  M4:125
    جزو بادی که به حکم ما درست
    بادبیزن تا نجنبانی نجست

  M4:126
    جنبش این جزو باد ای ساده مرد
    بی‌تو و بی‌بادبیزن سر نکرد

  M4:127
    جنبش باد نفس کاندر لبست
    تابع تصریف جان و قالبست

  M4:128
    گاه دم را مدح و پیغامی کنی
    گاه دم را هجو و دشنامی کنی

  M4:129
    پس بدان احوال دیگر بادها
    که ز جزوی کل می‌بیند نهی

  M4:130
    باد را حق گه بهاری می‌کند
    در دیش زین لطف عاری می‌کند

  M4:131
    بر گروه عاد صرصر می‌کند
    باز بر هودش معطر می‌کند

  M4:132
    می‌کند یک باد را زهر سموم
    مر صبا را می‌کند خرم‌قدوم

  M4:133
    باد دم را بر تو بنهاد او اساس
    تا کنی هر باد را بر وی قیاس

  M4:134
    دم نمی‌گردد سخن بی‌لطف و قهر
    بر گروهی شهد و بر قومیست زهر

  M4:135
    مروحه جنبان پی انعام کس
    وز برای قهر هر پشه و مگس

  M4:136
    مروحهٔ تقدیر ربانی چرا
    پر نباشد ز امتحان و ابتلا

  M4:137
    چونک جزو باد دم یا مروحه
    نیست الا مفسده یا مصلحه

  M4:138
    این شمال و این صبا و این دبور
    کی بود از لطف و از انعام دور

  M4:139
    یک کف گندم ز انباری ببین
    فهم کن کان جمله باشد همچنین

  M4:140
    کل باد از برج باد آسمان
    کی جهد بی مروحهٔ آن بادران

  M4:141
    بر سر خرمن به وقت انتقاد
    نه که فلاحان ز حق جویند باد

  M4:142
    تا جدا گردد ز گندم کاهها
    تا به انباری رود یا چاهها

  M4:143
    چون بماند دیر آن باد وزان
    جمله را بینی به حق لابه‌کنان

  M4:144
    همچنین در طلق آن باد ولاد
    گر نیاید بانگ درد آید که داد

  M4:145
    گر نمی‌دانند کش راننده اوست
    باد را پس کردن زاری چه خوست

  M4:146
    اهل کشتی همچنین جویای باد
    جمله خواهانش از آن رب العباد

  M4:147
    همچنین در درد دندانها ز باد
    دفع می‌خواهی بسوز و اعتقاد

  M4:148
    از خدا لابه‌کنان آن جندیان
    که بده باد ظفر ای کامران

  M4:149
    رقعهٔ تعویذ می‌خواهند نیز
    در شکنجهٔ طلق زن از هر عزیز

  M4:150
    پس همه دانسته‌اند آن را یقین
    که فرستد باد رب‌العالمین

  M4:151
    پس یقین در عقل هر داننده هست
    اینک با جنبنده جنباننده هست

  M4:152
    گر تو او را می‌نبینی در نظر
    فهم کن آن را به اظهار اثر

  M4:153
    تن به جان جنبد نمی‌بینی تو جان
    لیک از جنبیدن تن جان بدان

  M4:154
    گفت او گر ابلهم من در ادب
    زیرکم اندر وفا و در طلب

  M4:155
    گفت ادب این بود خود که دیده شد
    آن دگر را خود همی‌دانی تو لد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai