Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۱ - نصیحت دنیا اهل دنیا را به زبان حال و بی‌وفایی خود را نمودن  به وفا طمع دارندگان ازو
(d4-sh61, daftar 4, 49 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1589
    گفت بنمودم دغل لیکن ترا
    از نصیحت باز گفتم ماجرا

  M4:1590
    هم‌چنین دنیا اگر چه خوش شکفت
    بانگ زد هم بی‌وفایی خویش گفت

  M4:1591
    اندرین کون و فساد ای اوستاد
    آن دغل کون و نصیحت آن فساد

  M4:1592
    کون می‌گوید بیا من خوش‌پیم
    وآن فسادش گفته رو من لا شی‌ام

  M4:1593
    ای ز خوبی بهاران لب گزان
    بنگر آن سردی و زردی خزان

  M4:1594
    روز دیدی طلعت خورشید خوب
    مرگ او را یاد کن وقت غروب

  M4:1595
    بدر را دیدی برین خوش چار طاق
    حسرتش را هم ببین اندر محاق

  M4:1596
    کودکی از حسن شد مولای خلق
    بعد فردا شد خرف رسوای خلق

  M4:1597
    گر تن سیمین‌تنان کردت شکار
    بعد پیری بین تنی چون پنبه‌زار

  M4:1598
    ای بدیده لوتهای چرب خیز
    فضلهٔ آن را ببین در آب‌ریز

  M4:1599
    مر خبث را گو که آن خوبیت کو
    بر طبق آن ذوق و آن نغزی و بو

  M4:1600
    گوید او آن دانه بد من دام آن
    چون شدی تو صید شد دانه نهان

  M4:1601
    بس انامل رشک استادان شده
    در صناعت عاقبت لرزان شده

  M4:1602
    نرگس چشم خمار هم‌چو جان
    آخر اعمش بین و آب از وی چکان

  M4:1603
    حیدری کاندر صف شیران رود
    آخر او مغلوب موشی می‌شود

  M4:1604
    طبع تیز دوربین محترف
    چون خر پیرش ببین آخر خرف

  M4:1605
    زلف جعد مشکبار عقل‌بر
    آخرا چون دم زشت خنگ خر

  M4:1606
    خوش ببین کونش ز اول باگشاد
    وآخر آن رسواییش بین و فساد

  M4:1607
    زانک او بنمود پیدا دام را
    پیش تو بر کند سبلت خام را

  M4:1608
    پس مگو دنیا به تزویرم فریفت
    ورنه عقل من ز دامش می‌گریخت

  M4:1609
    طوق زرین و حمایل بین هله
    غل و زنجیری شدست و سلسله

  M4:1610
    همچنین هر جزو عالم می‌شمر
    اول و آخر در آرش در نظر

  M4:1611
    هر که آخربین‌تر او مسعودتر
    هر که آخوربین‌تر او مطرودتر

  M4:1612
    روی هر یک چون مه فاخر ببین
    چونک اول دیده شد آخر ببین

  M4:1613
    تا نباشی هم‌چو ابلیس اعوری
    نیم بیند نیم نی چون ابتری

  M4:1614
    دید طین آدم و دینش ندید
    این جهان دید آن جهان‌بینش ندید

  M4:1615
    فضل مردان بر زنان ای بو شجاع
    نیست بهر قوت و کسب و ضیاع

  M4:1616
    ورنه شیر و پیل را بر آدمی
    فضل بودی بهر قوت ای عمی

  M4:1617
    فضل مردان بر زن ای حالی‌پرست
    زان بود که مرد پایان بین‌ترست

  M4:1618
    مرد کاندر عاقبت‌بینی خمست
    او ز اهل عاقبت چون زن کمست

  M4:1619
    از جهان دو بانگ می‌آید به ضد
    تا کدامین را تو باشی مستعد

  M4:1620
    آن یکی بانگش نشور اتقیا
    وان یکی بانگش فریب اشقیا

  M4:1621
    من شکوفهٔ خارم ای خوش گرمدار
    گل بریزد من بمانم شاخ خار

  M4:1622
    بانگ اشکوفه‌ش که اینک گل‌فروش
    بانگ خار او که سوی ما مکوش

  M4:1623
    این پذیرفتی بماندی زان دگر
    که محب از ضد محبوبست کر

  M4:1624
    آن یکی بانگ این که اینک حاضرم
    بانگ دیگر بنگر اندر آخرم

  M4:1625
    حاضری‌ام هست چون مکر و کمین
    نقش آخر ز آینهٔ اول ببین

  M4:1626
    چون یکی زین دو جوال اندر شدی
    آن دگر را ضد و نا درخور شدی

  M4:1627
    ای خنک آنکو ز اول آن شنید
    کش عقول و مسمع مردان شنید

  M4:1628
    خانه خالی یافت و جا را او گرفت
    غیر آنش کژ نماید یا شگفت

  M4:1629
    کوزهٔ نو کو به خود بولی کشید
    آن خبث را آب نتواند برید

  M4:1630
    در جهان هر چیز چیزی می‌کشد
    کفر کافر را و مرشد را رشد

  M4:1631
    کهربا هم هست و مغناطیس هست
    تا تو آهن یا کهی آیی بشست

  M4:1632
    برد مغناطیست ار تو آهنی
    ور کهی بر کهربا بر می‌تنی

  M4:1633
    آن یکی چون نیست با اخیار یار
    لاجرم شد پهلوی فجار جار

  M4:1634
    هست موسی پیش قبطی بس ذمیم
    هست هامان پیش سبطی بس رجیم

  M4:1635
    جان هامان جاذب قبطی شده
    جان موسی طالب سبطی شده

  M4:1636
    معدهٔ خر که کشد در اجتذاب
    معدهٔ آدم جذوب گندم آب

  M4:1637
    گر تو نشناسی کسی را از ظلام
    بنگر او را کوش سازیدست امام

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai