Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶۹ - قول رسول صلی الله علیه و سلم انی لاجد نفس الرحمن من قبل الیمن
(d4-sh69, daftar 4, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1831
    گفت زین سو بوی یاری می‌رسد
    کاندرین ده شهریاری می‌رسد

  M4:1832
    بعد چندین سال می‌زاید شهی
    می‌زند بر آسمان‌ها خرگهی

  M4:1833
    رویش از گلزار حق گلگون بود
    از من او اندر مقام افزون بود

  M4:1834
    چیست نامش گفت نامش بوالحسن
    حلیه‌اش وا گفت ز ابرو و ذقن

  M4:1835
    قد او و رنگ او و شکل او
    یک به یک واگفت از گیسو و رو

  M4:1836
    حلیه‌های روح او را هم نمود
    از صفات و از طریقه و جا و بود

  M4:1837
    حلیهٔ تن هم‌چو تن عاریتی‌ست
    دل بر آن کم نه که آن یک ساعتی‌ست

  M4:1838
    حلیهٔ روح طبیعی هم فنا‌ست
    حلیهٔ آن جان طلب کان بر سما‌ست

  M4:1839
    جسم او هم‌چون چراغی بر زمین
    نور او بالای سقف هفتمین

  M4:1840
    آن شعاع آفتاب اندر وثاق
    قرص او اندر چهارم چارطاق

  M4:1841
    نقش گل در زیر بینی بهر لاغ
    بوی گل بر سقف و ایوان دماغ

  M4:1842
    مرد خفته در عدن دیده فرق
    عکس آن بر جسم افتاده عرق

  M4:1843
    پیرهن در مصر رهن یک حریص
    پر شده کنعان ز بوی آن قمیص

  M4:1844
    بر نبشتند آن زمان تاریخ را
    از کباب آراستند آن سیخ را

  M4:1845
    چون رسید آن وقت و آن تاریخ راست
    زاده شد آن شاه و نرد ملک باخت

  M4:1846
    از پس آن سال‌ها آمد پدید
    بوالحسن بعد وفات بایزید

  M4:1847
    جملهٔ خوهای او ز امساک و جود
    آن‌چنان آمد که آن شه گفته بود

  M4:1848
    لوح محفوظ است او را پیشوا
    از چه محفوظ است‌؟ محفوظ از خطا

  M4:1849
    نه نجوم‌ست و نه رمل‌ست و نه خواب
    وحی حق والله اعلم بالصواب

  M4:1850
    از پی روپوش عامه در بیان
    وحی دل گویند آن را صوفیان

  M4:1851
    وحی دل گیرش که منظرگاه اوست
    چون خطا باشد‌؟ چو دل آگاه اوست

  M4:1852
    مؤمنا ینظر به نور الله شدی
    از خطا و سهو آمن آمدی

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai