Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۷ - چاره اندیشیدن آن ماهی نیم‌عاقل و خود را مرده کردن
(d4-sh87, daftar 4, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:2263
    گفت ماهی دگر وقت بلا
    چونک ماند از سایهٔ عاقل جدا

  M4:2264
    کو سوی دریا شد و از غم عتیق
    فوت شد از من چنان نیکو رفیق

  M4:2265
    لیک زان نندیشم و بر خود زنم
    خویشتن را این زمان مرده کنم

  M4:2266
    پس برآرم اشکم خود بر زبر
    پشت زیر و می‌روم بر آب بر

  M4:2267
    می‌روم بر وی چنانک خس رود
    نی بسباحی چنانک کس رود

  M4:2268
    مرده گردم خویش بسپارم به آب
    مرگ پیش از مرگ امنست از عذاب

  M4:2269
    مرگ پیش از مرگ امنست ای فتی
    این چنین فرمود ما را مصطفی

  M4:2270
    گفت موتواکلکم من قبل ان
    یاتی الموت تموتوا بالفتن

  M4:2271
    هم‌چنان مرد و شکم بالا فکند
    آب می‌بردش نشیب و گه بلند

  M4:2272
    هر یکی زان قاصدان بس غصه برد
    که دریغا ماهی بهتر بمرد

  M4:2273
    شاد می‌شد او کز آن گفت دریغ
    پیش رفت این بازیم رستم ز تیغ

  M4:2274
    پس گرفتش یک صیاد ارجمند
    پس برو تف کرد و بر خاکش فکند

  M4:2275
    غلط غلطان رفت پنهان اندر آب
    ماند آن احمق همی‌کرد اضطراب

  M4:2276
    از چپ و از راست می‌جست آن سلیم
    تا بجهد خویش برهاند گلیم

  M4:2277
    دام افکندند و اندر دام ماند
    احمقی او را در آن آتش نشاند

  M4:2278
    بر سر آتش به پشت تابه‌ای
    با حماقت گشت او همخوابه‌ایی

  M4:2279
    او همی جوشید از تف سعیر
    عقل می‌گفتش الم یاتک نذیر

  M4:2280
    او همی‌گفت از شکنجه وز بلا
    هم‌چو جان کافران قالوا بلی

  M4:2281
    باز می‌گفت او که گر این بار من
    وا رهم زین محنت گردن‌شکن

  M4:2282
    من نسازم جز به دریایی وطن
    آبگیری را نسازم من سکن

  M4:2283
    آب بی‌حد جویم و آمن شوم
    تا ابد در امن و صحت می‌روم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai